| ākitekuchā-アーキテクチャー | architectuur; constructie; bouwkunst; bouwstijl |
| bauhausu-バウハウス | Bauhaus (Hogeschool voor architectuur, opgericht in 1919 in Weimar) |
| interia-インテリア | binnenhuisarchitectuur; interieurontwerp |
| interia・dezain-インテリア・デザイン | binnenhuisarchitectuur |
| interia・kurafuto-インテリア・クラフト | binnenhuisarchitectuur |
| karahafu-唐破風 | gebogen dakgevel (in de Japanse architectuur vaak gebruikt op kastelen, boeddhistische tempels en Shinto-heiligdommen) |
| ken-間 | telwoord voor de ruimte tussen pilaren in de Japanse architectuur |
| kenchiku-建築 | bouw; constructie; architectuur; bouwkunst; bouwkunde |
| kenchikugaku-建築学 | architectuur; bouwkunst |
| kenchikuō-建築王 | grote bouwheer; koning der architectuur (bijnaam voor Ramses II) |
| kyōma-京間 | standaardafmeting van de afstand tussen pilaren in de Japanse architectuur (ca. 1.95 meter) |
| miyadaiku-宮大工 | timmerman die gespecialiseerd is in oude architectuur (zoals heiligdommen, tempels en paleizen) |
| nageshi-長押 | (decoratieve) dwarsbalk (op de muur of tussen pilaren, in traditionele Japanse architectuur) |
| ōdā-オーダー | (architectuur) bouworde; bouwstijl; zuilenorde |
| serimochi-迫り持ち | (architectuur) stenen gewelf (ter ondersteuning van een boog) |
| shakkei-借景 | tuinarchitectuur waarbij men het omringende, natuurlijke landschap gebruikt als onderdeel van de tuin |
| shitsunaisōshoku-室内装飾 | binnenhuisarchitectuur |
| shoinzukuri-書院造り | Shoin-zukuri, Japanse architectuurstijl (uit de Muromachi-, Momoyama- en Edo-periodes; wordt nog steeds toegepast in hedendaagse Japanse huizen) |
| wayō-和様 | (in de Kamukura-periode geïntroduceerde) Japanse bouwstijl (m.n. voor tempelarchitectuur) |
| zōen-造園 | landschapsarchitectuur; tuinontwerp |